VVAK

Tickets voor BRAFA 2026

2025-11-04T12:48:19Z

De organisatie van BRAFA Art Fair – Brussels Expo 2026 stelt voor leden van de KVVAK een beperkt aantal toegangskaarten beschikbaar volgens het principe 2-voor-de-prijs-van-1.

De 71e editie van deze eclectische kunstbeurs wordt gehouden van 25 januari t/m 1 februari 2026 (publieksdagen).

Meer dan 140 toonaangevende galeries uit 18 landen presenteren zich in meer dan 20 disciplines: van oudheid tot hedendaagse kunst, waaronder schilderijen van oude meesters, klassieke Afrikaanse kunst, meubilair en design, zilverkunst, tapijten en textiel, zeldzame boeken en juwelen.

De KVVAK-korting houdt in dat u 2 entreekaarten kunt bestellen voor de prijs van 1; u betaalt € 35,- in totaal voor 2 tickets. Deze speciale aanbieding is alleen geldig op publieksdagen en niet op maandag 26 januari.

Wilt u in aanmerking komen voor deze kortingskaarten, dan kunt u zich aanmelden via deze link.

Geladen Voorwerpen: keramiek verzameld in de koloniën (online lezing)

2025-09-30T12:09:00Z

Al eeuwen vóórdat Europeanen in Azië arriveerden, brachten handelaren keramiek uit China, Thailand en Vietnam en het vasteland van Zuidoost-Azië naar de Indonesische archipel. Wanneer rond 1900 in Europa en Amerika de belangstelling opbloeit voor de Aziatische keramiekproductie in haar grote verscheidenheid, zijn de keramiekvondsten in Indonesië een openbaring, maar ook een puzzel. In de eerste sessie van de lezingenreeks Geladen Voorwerpen , van Aziatische Keramiek, vertellen Jan van Campen (Rijksmuseum) en Denise Campbell (Keramiekmuseum Princessehof) over de totstandkoming van twee collecties Aziatische keramiek die in de toenmalige kolonie Nederlands-Indië werden samengesteld.

Leden van de KVVAK zijn van harte uitgenodigd om online deel te nemen. Via de link op AziatischeKeramiek.nl kunt u via zoom deelnemen op woensdag 1 oktober, om 19:00 uur.

___

Egbert Willem van Orsoy de Flines (1886-1964) was verzamelaar en conservator in Batavia. In deze functie ontwikkelde hij al snel een uitgesproken visie op het belang en gebruik van Aziatisch keramiek binnen de verschillende gemeenschappen van Nederlands-Indië. Na zijn terugkeer naar Nederland werd hij een vergeten wereldburger in Bussum. Jan van Campen vertelt over Van Orsoy de Flines en de fraaiste stukken uit zijn collectie.

Anne Tjibbes van der Meulen (1862-1934) was onderwijzer en werd vanuit Nederland naar de kolonie gestuurd om de oorspronkelijke bevolking te ‘verheffen’. Hij raakte gefascineerd door de rijke, lokale materiële cultuur en verzamelde een groot aantal voorwerpen, waaronder Chinese en Japanse keramiek. Dit leidde tot de oprichting van het Indisch Museum in Bergum in 1906. Door zijn gedetailleerde administratie is van veel objecten bekend waar hij ze verkreeg. Denise Campbell vertelt hoe Van der Meulens collectie ontstond tijdens de koloniale overheersing en uiteindelijk in Nederland terechtkwam.

Terugblik | Bezoek en Lezing: Goden en Demonen. 5000 Jaar Aziatische Keramiek uit de Collectie Anders

2024-12-04T16:02:31Z

Op 6 oktober jl. organiseerde de KVVAK een ontvangst in het Groninger Museum bij gelegenheid van de expositie ‘Goden en Demonen. 5000 Jaar Aziatische Keramiek uit de Collectie Anders’. Voorafgaand aan de rondleidingen door de tentoonstelling door de specialisten Christiaan Jörg en Lecong Zhou, gaf Anne Sey (Ceramiek Commissie KVVAK) een lezing over het materiaal waaruit al dat moois al eeuwenlang wordt gemaakt: klei.

Onder de titel ‘5000 Years of Asian Ceramics (and longer) Reflections by a Ceramist’, passeerden in Annes’ powerpoint niet alleen de grondstof de revue maar ook bewerkingstechnieken, ovens en pigmenten. Vroeger en nu. Op verzoek van vele aanwezigen deelt Anne met ons het beeldmateriaal dat zij bij haar presentatie gebruikte en dat soms ook onbekend was bij de experts!

Klik hier om de powerpoint-presentatie (PDF) te bekijken.

Bekijk hier de afgelopen KVVAK-evenementen terug op YouTube!

2024-05-24T10:57:30Z

Zie hieronder de links naar de afgelopen KVVAK evenementen:

Op ons YouTube kanaal kunt u meer terugzien!

Verslag KVVAK-Excursie naar Berlijn november 2023

2024-02-13T11:10:50Z

Het was in oktober 2023 alweer 10 jaar geleden dat de KVVAK voor het laatst op excursie was geweest naar het Museum für Asiatische Kunst, toen nog gevestigd in hetzelfde gebouw als het Ethnologisches Museum te Dahlem. We zijn toen ontvangen door prof. dr. Klaas Ruitenbeek, toenmalig directeur en lid van de KVVAK. Hij vertelde ons over de vergevorderde plannen om beide musea te verhuizen naar het nieuw te bouwen Humboldt Forum op de plaats waar vroeger het Berliner Stadtschloss had gestaan, vlakbij het Museumsinsel. De overblijfselen van het oude paleis waren in 1950 in opdracht van de Oostduitse regering opgeblazen om plaats te maken voor het Palast der Republik met daarin de Volkskammer (het Oost-Duitse parlement) en daarnaast plek voor culturele bijeenkomsten als concerten. Na de hereniging van Oost- en West- Duitsland is het Palast der Republik weer afgebroken en is op dezelfde plek het indrukwekkende Humboldt Forum gebouwd. Van buiten ziet het er gedeeltelijk uit als het vroegere Stadtschloss, maar van binnen biedt het plaats aan een modern museumgebouw, waarin het Ethnologisches Museum en het Museum für Asiatische Kunst een eigen plaats hebben. Het zijn weliswaar aparte afdelingen, maar beide musea werken intensief samen. www.humboldtforum.org

De China zaal in het Museum für Asiatische Kunst te Berlijn

Het nieuwe Museum für Asiatische Kunst is op 23 september 2021 voor het publiek geopend. Het werd dus hoog tijd voor en excursie van de vereniging naar Berlijn en Bruno van der Burg stelde in overleg met de reiscommissie het programma samen. Op donderdag 23 november reisden alle deelnemers op eigen gelegenheid naar Berlijn, waar we elkaar tegen het einde van de middag troffen. De volgende dag werden we om 11 uur verwacht voor een rondleiding in het Museum für Asiatische Kunst langs de nieuwe presentatie.

In de schitterende permanente opstelling worden bepaalde thema’s uitgelicht. Er is nu veel meer ruimte voor de collectie en er kan ruim aandacht worden besteed aan de context van de getoonde objecten.

In de eerste zalen zagen we de overweldigende opstelling van religieuze kunst uit Zuid- en Zuidoost-Azië, maar daarnaast komen allerlei aspecten van Indiase hofkunst en cultuur aan bod. Ook voor oost west relaties is aandacht, er is een speciale opstelling gewijd aan de kunst uit gebieden langs de Noordelijke Zijderoute. Natuurlijk komen China, Japan en Korea ook zelfstandig aan bod. In de door Chinese architect Wang Shu prachtig vormgegeven Chinese kunstzaal staat onder meer een kunstwerk van de Chinese kunstenaar Ai Wei Wei, een huisje gebouwd van blokken gefermenteerde Pu’ ehr thee uit 2016 en een keuze uit het geschenk van 250 kunstvoorwerpen dat de Volksrepubliek China in 1959 aanbood aan de toenmalige DDR.

Leden van de KVVAK tijdens de rondleiding in het Museum für Asiatische Kunst.

Behalve een indrukwekkend openbaar depot van Oost-Aziatische keramiek zijn er wisselende tentoonstellingen, waarvoor de onderzoekers van beide musea samenwerken. Bij ons bezoek was er een fraaie en interessante tentoonstelling van Koreaanse kunstvoorwerpen te zien: Ari-Arirang. Korea – Bekoring van een gesloten koninkrijk. De objecten zijn tussen 1870 en 1930 door Duitse diplomaten en reizigers verzameld en zorgvuldig bewaard in het depot van het Ethnologisches Museum, maar kregen lange tijd weinig aandacht.

Om het reusachtige aanbod van beide musea recht te doen is een dag ontoereikend. Als u op eigen gelegenheid naar het Humboldt Forum gaat, kunt u rustig 1 of 2 dagen reserveren voor uw bezoek.

De studiecollectie keramiek in het Museum für Asiatische Kunst.

Op zaterdagmorgen werden we ontvangen in het onverwarmde Oude paleis Charlottenburg en zijn we hier uitgebreid rondgeleid door Anette Mertens, onderzoekster van de enorme verzameling Oost-Aziatisch, voornamelijk Chinees en Japans porselein, en conservator Dr. Michaela Völkel. Op het moment wordt er hard gewerkt aan wetenschappelijk verantwoorde beschrijvingen voor een digitale bestandscatalogus van de porseleinverzameling. Omdat een deel van de historische verzamelingen verloren is gegaan door oorlogsgeweld, zijn er tijdens de restauratie van de oorspronkelijke inrichting van de appartementen vergelijkbare stukken aangekocht, zodat bijvoorbeeld het beroemde porseleinkabinet in oude luister kon worden hersteld. Ook voor dit museum geldt, dat enkele uren niet voldoende zijn om alles wat er te zien is te bekijken.

www.spsg.de/en/palaces-gardens/object/charlottenburg-palace-old-palace/

Onderzoekster Anette Mertens tijdens haar rondleiding in Stadschloss Charlottenburg te Berlijn.

Op zondagmorgen bezochten we een heel ander soort verzameling Aziatisch Kunst, de Feuerle Collectie, die is opgezet door galeriehouder Désiré Feuerle and Sara Puig in 2016. Voor dit museum is een oude bunker uit de tweede wereldoorlog door architect John Pawson, omgebouwd.

Hier geen bijschriften en/of toelichting, de bezoeker krijgt toegang tot enkele grote, vrij donkere ruimtes, waar de voorwerpen fraai worden belicht en verder geheel voor zichzelf moeten spreken. De stichters hebben de bedoeling om de bezoeker een andere kijk op oude kunst te geven. Oude kunst wordt bovendien afgewisseld met hedendaagse kunst uit allerlei landen. Een groot deel van de tentoongestelde werken bestaat uit vroege Khmer sculpturen van de zevende tot de dertiende eeuw. Een uitgebreide verzameling historische Chinese meubels staat eveneens opgesteld als kunstwerken. www.thefeuerlecollection.org

De deelnemers aan deze excursie reisden na dit bezoek weer naar huis, maar zijn zeker nog niet klaar met Berlijn.

Christien Smits, KVVAK reiscommissie

De reisbrieven van Herman Visser 1921 – 1922

2023-11-25T21:33:32Z

De reisbrieven zijn hier te lezen.

In 1921 reisde Herman Visser (1890-1965), de eerste conservator van de Koninklijke Vereniging van Vrienden der Aziatische Kunst naar de Verenigde Staten en Azië. Doel was zoveel mogelijk kunstwerken te zien om kennis op te doen, het oog te trainen en collega’s te leren kennen.

Visser publiceerde over deze reis in het Algemeen Handelsblad: ‘Reisbrieven over Aziatische Kunst’. Pauline Lunsingh Scheurleer, het voormalige hoofd van de afdeling Aziatische kunst, heeft deze brieven jaren geleden teruggevonden en getranscribeerd.

Na 100 jaar publiceren we de reisbrieven op de website van de KVVAK. Een groep onderzoekers heeft de brieven nu geannoteerd en van illustraties voorzien. Het is ‘work in progress’. De eerste brieven zijn nu gereed en het is de bedoeling het project in 2024 af te ronden.

Looking back at the KVVAK Young Scholars’ Symposium 2023

2023-07-06T14:15:53Z

On 17 June the KVVAK organized the 1-day Young Scholars’ Symposium in Asian Art 2023, the fourth symposium in the series of KVVAK Young Scholars’ Symposia. The symposium was entitled ’New perspectives on Asian art and material culture’, because all of the presenters (BA and MA students, PhD candidates and early career researchers) presented work that offers new perspectives and approaches to the art and material culture of Asia and the exchange between Asia and Europe.

From the closing remarks from Anne Gerritsen, Chair of Asian Art: “We heard an amazing range of papers, covering a wide range of countries (including Vietnam, Korea, Japan, China, France, Britain, Hong Kong, India, Indonesia, Peru); a variety of surfaces (pith paper, ceramics, metal, wood, skin); numerous different types of objects (from coaches and matrices to prints and cabinets), via lots of different disciplines: anthropology, art history, history, cultural studies, history of collecting, material science and restoration, empire and colonial history. What a wonderful range! But it was especially wonderful to have these papers delivered by such a varied group, bringing all kinds of ideas, identities, experiences, outlooks, perspectives, thoughts, analyses and questions to bear on their research. Where would we be without all of you? And when I say ‘we’: I mean we here in the museum, we the members of the KVVAK, we in academia, we here in the Netherlands. We need people like all of you to contribute to this clearly very dynamic and wide-ranging field of art and material culture of Asia!”

This event has been made possible thanks to the help of numerous individuals and organizations. The include the KVVAK, Ikigai (KVVAKk’s young professions’ network), the Rijksmuseum, and the National Museum of World Cultures. The symposium was supported by the Chair of Asian Art at Leiden University, in turn sponsored by the KVVAK, the Hulsewé-Wazniewski Foundation, the Isaac Ailion Foundation, the Jan Menze van Diepen Foundation, J.M. Boll (1942-2020) and P. Boole-Kruseman and the heirs of E. Veder-Smit.

The KVVAK is especially grateful for the generous support of Pauline Kruseman and the Van Gulik Estate. Thanks to their financial contribution, we could make this symposium such a memorable event at the Rijksmuseum.

Click here to view the program in pdf-format.

Click here to view photo-impressions of the event.

Watch the recording of the symposium below or via this link.

Toekenning predicaat ‘Koninklijk’ voor de Vereniging – een terugblik

2023-07-05T08:47:09Z

Op vrijdag 22 juni 2018 vond in de Tuinzaal van het Bureau van het Rijksmuseum een bijzondere ceremonie plaats. De feestelijke aanleiding was dat Zijne Majesteit de Koning besloten heeft het predicaat Koninklijk toe te kennen aan de Vereniging van Vrienden der Aziatische Kunst. De uitreiking is verricht door de commissaris van de Koning van de provincie Noord-Holland, de heer Johan Remkes. Het bestuur van de VVAK was aanwezig evenals leden van de raad van advies van de vereniging, de algemeen directeur van het Rijksmuseum Taco Dibbits, de conservatoren Aziatische Kunst en een aantal schenkers en donateurs.

In zijn toespraak gaf de commissaris van de Koning de gronden aan van het besluit. De heer Remkes noemde onder meer het 100-jarige bestaan en de ook internationaal hooggewaardeerde collectie van unieke Aziatische kunstobjecten die nog steeds wordt uitgebreid en zichtbaar is voor het publiek door het langdurig bruikleen aan het Rijksmuseum en die daar te zien is in het Aziatisch Paviljoen. Ook vermeldde hij dat de vereniging zeer actief is in het organiseren van activiteiten voor haar ruim 650 leden, zoals lezingen en reizen en werden de commissies genoemd. De uitgave van het tijdschrift Aziatische Kunst werd aangehaald met de onafhankelijke redactie en artikelen van conservatoren van het Rijksmuseum en gerenommeerde wetenschappers op het gebied van Aziatische kunst in binnen- en buitenland. Ook de speciale aandacht voor educatie en de steun aan de leerstoel bekleed door prof. dr. Anne Gerritsen, werden door de heer Remkes vermeld.

De volgende dag, op zaterdag 23 juni 2018, is de toekenning van het predicaat Koninklijk aan de leden bekend gemaakt bij de opening van het symposium ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum in het Auditorium van het Rijksmuseum. Het werd met groot applaus begroet.

Wat veranderde er door dit eervolle besluit? De vereniging mag zich Koninklijk noemen in alle uitingen naar het publiek: de Koninklijke Vereniging van Vrienden der Aziatische Kunst. De afkorting is nu KVVAK en het logo met de lotusbloem is aangepast met de letters KVVAK ernaast. De naam in het Engels is Royal Asian Art Society in the Netherlands.

Verslag excursie KVVAK naar Bath 20 – 23 april 2023

2023-05-24T08:40:54Z

Het was alweer even geleden. De laatste reis die de reiscommissie van de KVVAK had georganiseerd vond plaats in februari 2020, toen we naar Hamburg en Bonn zijn afgereisd. Kort na onze terugkeer werden de eerste reisbeperkingen wegens het coronavirus ingesteld en bleef reizen naar het buitenland lange tijd onzeker. Die tijd ligt gelukkig achter ons.

Het doel van onze nieuwe reis diende zich aan op 26 november 2022, toen Katherine Butler (1967), kunsthistorica en dochter van de Britse verzamelaar Sir Michael Butler (1927-2013), voor onze vereniging een boeiende lezing gaf over de schitterende verzameling Chinees porselein die haar vader bijeenbracht. Zij sloot haar verhaal af met een enthousiaste uitnodiging om de verzameling vooral in het speciaal hiervoor gebouwde museum in Dorset te komen bekijken.

Christine van der Pijl-Ketel, al vele jaren lid van de reiscommissie, ging aan de slag met het programma voor een excursie. Voor allerlei zaken kreeg zij hulp van Bruno van der Burg, die bereid is om zich in te zetten voor de reiscommissie van de KVVAK. Hij is een ervaren organisator.

Christine koos de mooie stad Bath in Somerset als verblijfplaats. Niet alleen is vanaf hier de Butler Collection goed te bereiken, maar we konden in Bath zelf het enige Britse museum bezoeken dat geheel is gewijd aan Oostaziatische kunst. Niet ver van Bath in de stad Bristol konden we bovendien een tentoonstelling bezoeken over Japans porselein.

Na aankomst op donderdag 20 april wandelden wij de volgende morgen door het fraaie historische centrum van Bath naar het Museum of East Asian Art. Hier werden we ontvangen door Ivy Yi Yan Chan, die als conservator werkzaam is voor het museum. Het museum is in de jaren negentig opgericht door Brian McElney (1932-2023), die als advocaat lange tijd werkzaam was in Hong Kong en hier een indrukwekkende verzameling kon opbouwen van voornamelijk Chinese kunst van 5000 jaar voor Chr tot en met eigentijdse Chinese kunst. Na zijn pensionering keerde hij terug naar het Verenigd Koninkrijk en gaf de verzameling een blijvende bestemming in zijn museum in Bath. McElney bleef tot op hoge leeftijd betrokken bij het museum en publiceerde in 2017 zijn persoonlijke herinneringen als verzamelaar in Collecting China: The Memoirs of a Hong Kong Art Addict. Volgens bericht op de website van het Museum of East Asian Art is McElney in de week na ons bezoek is overleden.

Ivy Yi Yan Chan nam royaal de tijd om ons langs de hoogtepunten van de collectie te leiden (Foto 1). Behalve keramiek zijn er ook andere belangrijke kunstvoorwerpen te zien, waar op de website van het museum meer over te lezen is. Op zaterdag 22 april reden wij per taxi door het schitterende landschap van Somerset en Dorset naar de Butler Collection in Mapperton. In het particuliere museum dat in 2009 vlakbij het woonhuis van Michael Butler werd gebouwd staat de prachtige verzameling zeventiende eeuws Chinees porselein opgesteld zonder vitrines. Butler vond het van groot belang dat de honderden stukken die hij in vijf decennia verzamelde (hij sprak zelf over ‘potten’) door bezoekers aangeraakt kunnen worden. Hij richtte zich voornamelijk op de zogenoemde Overgangsperiode (ca. 1625- ca. 1661). Hoewel Chinese porseleinproducenten het in deze tijd wegens oorlogen grotendeels zonder keizerlijke opdrachten moesten stellen, zagen zij kans om verrassend en vaak bijzonder verfijnd beschilderd porselein te maken. Michael Butler vond dat naar de Overgangsperiode veel te weinig studie was verricht en wijdde zich daarom zelf aan het onderzoek.

Katherine Butler ontving ons hartelijk, samen met haar partner Kyril en de imposante en aanhankelijke zwarte Russische terrier Bobo. Katherine werkte vanaf 2004 nauw met haar vader samen bij het beschrijven en onderzoeken van zijn collectie. Na zijn dood in 2013 zette zij dit werk voort, bijgestaan door haar broer Charles. Een weerslag van haar onderzoek publiceerde zij samen met Teresa Canepa in ‘Leaping the Dragon Gate’, waarover zij tijdens de lezing voor onze vereniging uitvoerig vertelde. Wij vonden het heel bijzonder hoe Katherine ons tijdens de rondleiding vol vertrouwen enkele schitterende stukken liet vasthouden om ze beter te kunnen bekijken. Zij liet onder meer zien hoe de ogenschijnlijk lieflijke taferelen die zijn geschilderd op het porselein kunnen verwijzen naar waargebeurde verhalen. Verzamelen betekent voor haar vooral die stukken zoeken die helpen om het verhaal van de ontwikkeling van Chinees porselein in de zeventiende eeuw te vertellen. Alle stukken in het museum moeten gezien worden als onderdeel van een gezamenlijke geschiedenis. Ze hoeven daarom niet altijd van superieure kwaliteit te zijn om toch van belang te zijn.

https://butlercollection.com/

Als afsluiting van de rondleiding zijn wij met Katherine de heuvel achter het museum opgelopen, waar Michael Butler begraven ligt naast het prachtige gedenkteken in de vorm van een archaïsche jade cong. Als afsluiting van ons bezoek reden wij met Katherine naar haar schitterende zeventiende eeuwse landhuis Waterston Manor, waar zij ons gastvrij een heerlijke lunch aanbood.

Op de laatste dag van de excursie, zondag 23 april, was het tijd voor ons bezoek aan het Bristol Museum and Art Gallery. Hier gaf assistent-conservator Amy Raphael een enthousiaste toelichting op de tentoonstelling The Art of Japanese Porcelain, waarin de ontwikkeling van het Japanse porselein was te volgen vanaf het begin van de zeventiende eeuw. (Foto 3).We kregen luxegoederen te zien die Japanse pottenbakkers ontwikkelden om te voldoen aan de vraag vanuit Europa en Noord-Amerika, maar ook het Japanse porselein dat meer tegemoetkwam aan de smaak van Japanners. Hier was opnieuw een groot deel van de getoonde voorwerpen afkomstig uit een privécollectie. Miss Irene Finch (1918-2019) had tijdens haar leven vooral Japanse keramiek verzameld uit de periode 1720-1820 en schonk haar uitgebreide verzameling in 2012 aan het Bristol Museum and Art Gallery.

In de vaste opstelling van het enorme museum in Bristol is nog veel meer Aziatisch porselein te zien, onder andere afkomstig uit de grote collectie Chinese keramiek, jade en glas verzameld door Ferdinand N. Schiller. We kwamen tijd tekort om alles te bekijken.

Deze inspirerende excursie naar Bath heeft ons weer eens laten zien hoe belangrijk hartstochtelijke verzamelaars zijn voor de overdracht van kennis en onderzoek naar Aziatische keramiek.

Geschreven door Christien Smits

Denise Campbell nieuwe conservator Aziatische keramiek

2022-09-28T12:18:12Z

Per 1 september 2022 is Denise Campbell de nieuwe conservator Aziatische keramiek van Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden. Zij werkt momenteel bij de afdeling Beeldende Kunst van het Rijksmuseum Amsterdam. Zij volgt Eline van den Berg op, die na zeven jaren met succesvolle tentoonstellingen, verwervingen en publicaties afscheid neemt.

Tentoonstelling Prinsenhof: Amalia. Ambitie Met Allure.

2022-09-28T12:10:50Z

In Amalia. Ambitie en Allure werpt Museum Prinsenhof Delft voor het eerst de schijnwerper op Amalia van Solms (1602-1675) één van de meest invloedrijke vrouwen van de 17de eeuw. In de tentoonstelling heeft KVVAK-stuk ‘Kendi in de vorm van een olifant’ een plekje gekregen.

Klik hier voor meer informatie over de tentoonstelling.

Nieuwe Bestuursondersteuning KVVAK per september 2022

2022-09-28T12:06:52Z

Beste KVVAK leden, per september 2022 is Céline Adjoumani de nieuwe bestuursondersteuning van de KVVAK en uw nieuwe vraagbaak. Zij studeert momenteel International Arts and Cultures Studies in Rotterdam met een specialisatie in cultureel management en de kunstmarkt.

Boekentips Aziatische Kunst 2021

2021-12-22T11:06:20Z

De feestdagen komen eraan en wat is er nu fijner dan een mooi boek erbij te pakken en te lezen in een luie stoel? De KVVAK heeft een aantal tips voor boeken over Aziatische kunst die in het afgelopen jaar verschenen zijn. Veel leesplezier!

Collecting China Jean Theodore Royer (1737-1807), collections and Chinese studies Jan van Campen Engels

During a relatively short period, from around 1765 to 1780, the Dutch lawyer Jean Theodore Royer (1737-1807) was intensely engaged in the study of Chinese culture. Befriended VOC officials and their Chinese relations in Canton collected Chinese objects for him and helped him with his greatest ambition: the composition of a Chinese dictionary. The objects were given a home in his museum on the Herengracht in The Hague. Better than travel journals, they gave a picture of life in China in Royer’s time. Because the selection was largely made by modest Chinese traders, the collection does not so much give a picture of the material culture of the Chinese elite, but rather that of the ambitious, upwardly-mobile world of small traders and craftsmen. These are mostly ephemeral objects that have rarely been preserved, but they came to The Hague, thanks to Royer and his Chinese contacts. A bequest from his widow then ensured that the collection ended up in two Dutch museums: Museum Volkenkunde in Leiden and the Rijksmuseum in Amsterdam, where the objects are still present today.

Bekijk boek

Prijs: €30,-

Small China Early Chinese miniatures Koos de Jong Engels

Small China presents Chinese miniatures from 5,000 BCE up to the 15th century. The pocketsize representations of supernatural beings, people, animals, or everyday objects are virtually uncharted in East Asian crafts – even in China, these objects in jade, bronze, ivory, and porcelain are little known. Koos de Jong explores their arcane meanings and traces their production and the market for such treasures, which, contrary to official secular and religious art, include those devoted to taboo subjects such as erotica or humour. The miniatures had many different functions, from insignia, fetishes and devotional objects to burial gifts or toys. They could express good wishes or even serve as bribes. A rare glimpse into the everyday life of ordinary people and into Chinese handicrafts from thousands of years ago!

Bekijk boek

Prijs: €64,-

De droom van de rode kamer Het verhaal van de steen Cao Xueqin Nederlands

De droom van de rode kamer wordt gerekend tot de hoogtepunten van de klassieke Chinese literatuur, het summum van de Chinese romankunst. In tweeduizend bladzijden toont Cao Xueqin de rijkdom van de achttiende-eeuwse adel, die leeft achter rode muren en met behulp van broze banden met de keizer probeert vast te houden aan zijn macht. Maar is die rijkdom misschien uiteindelijk toch niet een illusie?

Tot dit boeddhistisch-taoïstische inzicht komt de jonge Baoyu: geboren met een stuk ‘bezielde jade’ in zijn mond, een steen van mythische oorsprong. Zijn liefdesleven vormt de rode draad van het grote familieverhaal. In een fameuze driehoeksverhouding met twee nichtjes leert hij het verschil kennen tussen liefde en huwelijk. Ontnuchterd denkt hij er steeds vaker aan het aardse leven op te geven en als bedelmonnik verder te gaan.

Bekijk boek

Prijs: €99,-

Re-envisioning Śiva Naṭarāja A Multidisciplinary Perspective Anna Slackza Engels

Re-envisioning Śiva Naṭarāja. A Multidisciplinary Perspective offers new insights into the dancing Śiva as icon and concept. Each of the seven essays in this volume addresses an aspect of the Naṭarāja (a specific form of the dancing Śiva) that has been until now untouched by scholars, or one for which the research is here moved substantially forward. Through the use of hitherto unexplored materials – murals, prints, icons, Sanskrit iconographic and ritual texts, Tamil inscriptions, and the analysis of metal alloys and casting techniques – old views are checked and challenged, and new ideas are proposed. Combining a wide range of fields of expertise, the volume will add to our knowledge about this well-studied, but poorly understood icon. With contributions by Anna A. Ślączka, Anna L. Dallapiccola, Nicolas Cane, Leslie C. Orr, Richard H. Davis, Sharada Srinivasan, Libbie Mills, Corinna Wessels-Mevissen.

Bekijk boek

Prijs: €59,-

De Twaalf uit het Oosten De Aziatische dierenriem in karakters en prenten W.R. van Gulik, Stephen Addiss, Louise de Blécourt, Jon de Jong Nederlands & Engels

De twaalf dieren van de dierenriem spelen een hoofdrol in talloze fabels, legenden en sagen van Oost-Azië en zijn altijd een belangrijke inspiratiebron geweest voor Chinese, Koreaanse en Japanse kunstenaars. Samen met de elementen hout, vuur, aarde, metaal en water vormen deze sterrenbeelden de Oost-Aziatische horoscoop. Ze maken deel uit van een cyclische tijdsindeling en zijn, net als in het Westen, van invloed op de persoonlijkheid van degenen die onder een bepaald teken zijn geboren. Dit boek laat u op een prettig leesbare manier kennismaken met de twaalf dieren, de verhalen die hen omgeven en de karaktertrekken die met hen in verband worden gebracht. Daarnaast vindt u er uitleg over de plaats van de sterrenbeelden in de traditionele tijdrekening. Vanzelfsprekend kunt u er ook lezen onder welk teken u geboren bent en wat dat zegt over uw persoonlijkheid. Advies voor het al of niet aangaan van bepaalde relaties ontbreekt hierbij uiteraard niet.

Bekijk boek

Prijs: €29,50

Per palankijn naar Peking Memoriaal van de Nederlandse ambassade in 1794/5 naar Keizer Qianlong van China Nanet van Braam Houckgeest Nederlands

Dit boek is de eerste complete Nederlands uitgave van de reis van Andreas Everardus van Braam Houckgeest (1739-1801) van Kanton naar Peking en het verblijf aldaar bij keizer Qianlong in 1795. Andreas Everardus was met een Nederlandse delegatie van de VOC vier weken te gast aan het hof. Het bezoek vond plaats ter gelegenheid van het 60-jarig keizerschap van Qianlong. In het journaal heeft hij zijn avonturen en beschouwingen op zeer onderhoudende wijze opgeschreven. De tekst geeft een prachtig beeld hoe het is geweest. Het was een afmattende reis die tegelijkertijd zo bijzonder en zo interessant is geweest dat de lezer er volkomen in wordt meegenomen wordt en alle ontberingen en schoonheden haast aan den lijve ondervindt.

Bekijk boek

Prijs: €39,-

Collectors, Curators, Connoisseurs A Century of the Oriental Ceramic Society 1921-2021 Samengesteld door Sarah Wong en Stacey Pierson Engels

The centenary exhibition of the Oriental Ceramic Society is accompanied by a fully illustrated catalogue edited by Sarah Wong and Stacey Pierson and including both English and Chinese captions. This 336-page hardback catalogue includes four specially commissioned essays and new unpublished material about the Society’s history.

Bekijk boek

Prijs: €112,28

Terugkijken: Liefde voor Kakiemon

2021-12-13T14:34:09Z

Een themamiddag over Kakiemon met een lezing van Menno Fitski, Hoofd Aziatische Kunst, over het Kakiemon porselein in de collectie-Westendorp van de KVVAK en een interview met twee verzamelaars over hun verzameling Kakiemon door Renée Steenbergen. Met veel dank aan de sprekers: de verzamelaars, Menno Fitski, Renée Steenbergen en Babette Claassen Art Services voor de videoproductie.

Terugkijken: lezingen van afgelopen maand

2021-10-20T06:16:19Z

Benieuwd naar de lezingen van de afgelopen maand? Bekijk het symposium van 18 september en de lezing van Karwin Cheung van 2 oktober over twee Koreaanse boeddhistische schilderingen terug op youtube. Klik hier om naar ons video kanaal te gaan.

Een nieuw gezicht: Marélise Pollard

2021-09-21T12:42:18Z

Per 10 september is Marélise Pollard de bestuursondersteuner van de KVVAK. Marélise is technisch kunsthistoricus met een specialisatie in de kunstmarkt. Zij zal zich onder andere bezighouden met de sociale media en de website. Ook zal ze het bestuur ondersteunen met ledencontact en het organiseren van activiteiten.

Looking for Persian Miniature Collections

2021-06-24T15:04:11Z

Forough Sajadi is an art historian of Islamic art. The Mondriaan Fund has generously offered to support her research on Persian miniatures. The goal of this project is to conduct art-historical research about these miniatures that are preserved in private and public collections in the Netherlands. To accomplish this research, she would love to connect with anybody who either owns a collection or has information about private collections in the Netherlands. Any information or advice will be greatly appreciated. Her email address is f.sajadi@umail.leidenuniv.nl.

Boekpresentatie “The Thief Who Stole My Heart” door dr. Vidya Dehejia

2021-06-07T10:45:45Z

Dr. Vidya Dehejia geeft op 9 juni a.s. een boekpresentatie over haar recente publicatie “The Thief Who Stole My Heart: The Material Life of Sacred Bronzes from Chola India, 855-1280”. Dit online event wordt georganiseerd door het American Council of Southern Asian Art (ACSAA) en is vrij toegankelijk. Via onderstaande link kunt u zich registreren:

https://www.eventbrite.com/e/book-talk-with-dr-vidya-dehejia-the-material-life-of-sacred-bronzes-tickets-156904043217

Aziatische Kunst Auteursinterview: 2021/2

2021-05-14T13:18:35Z

In samenwerking met een internationale groep onderzoekers deden conservator Zuid-Aziatische Kunst van het Rijksmuseum, dr. Anna Ślączka, en Sara Creange, restaurator metaal bij het Rijksmuseum, onderzoek naar de Chandraśekhara, een belangrijk, maar toch minder bekend Śiva-beeld in de collectie van de KVVAK. De voorlopige resultaten van dit onderzoek worden gepubliceerd in het juni-nummer van Aziatische Kunst. In de aanloop naar die publicatie vertelt dr. Ślączka ons in het interview hieronder meer over de mythologie van Śiva in Zuid-India en over de bijzondere ontdekking van de samenstelling van een van de sieraden van deze Śiva.

1. In your article written together with Sara Creange for the June 2021 issue of Aziatische Kunst, you elaborate on an important, but less-studied image of Śiva from the Chola period (900-1250) in the KVVAK’s collections. In its formal characteristics, this Śiva, known as Chandraśekhara, or ‘the moon-crested one’, follows a specific South Indian textual prescription. Śiva carries a moon in his crest, and holds an axe in his right hand, and a tiny deer in his left hand. You write that the moon alludes to moon-related myths, while the axe and deer refer to the myth of the Pine Forest. Śiva is almost always shown with a moon, but this combination with the Pine Forest myth is specific to Tamil images of Śiva. Could you tell us about one such moon-related myth and the Pine Forest myth? And why do you think this specific combination was so popular in the South? What might the combination of two myths symbolize?

Indeed, the crescent moon on Śiva’s head is much more than just an adornment. It is associated with many mythological stories. One of the most popular myths tells about the twenty-seven daughters of Daksha (who, in fact, are the 27 constellations) given in marriage to Chandra, the moon god, under the condition that he will treat all of them equally. Chandra failed to keep the promise for he fell in love with and subsequently favorised Krittika and Rohini, the two most beautiful wives, neglecting the others. On hearing that, Daksha cursed him saying that from now on, each day he will lose one of his sixteen digits and will finally disappear altogether. When the sixteenth day arrived, Chandra, reduced to one-sixteenth of his volume and terrified, approached Śiva asking for help. Śiva placed the final digit of Chandra in his hair and assured him that he will gradually regain his lost parts, but then will lose them again, one by one, and the sequence of waning and waxing will go on as long as the universe lasts. But the crescent may also symbolize a bull’s horn and be a survival of the ancient bull cult seen in the iconography of Śiva. Or it may allude to Śiva being associated with fertility and healing (the same as the moon).

The Pine Forest myth tells us about Śiva being upset with a group of ascetics, residing in a forest of pine trees, who perform various rites and austerities but do not worship him. In order to teach them a lesson, Śiva takes the form of a handsome mendicant and, accompanied by Vishnu disguised as a beautiful woman, enters the forest. While Vishnu attempts to seduce the ascetics, Śiva encounters their wives who, because of his divine power, are immediately attracted to him. Seeing this, the ascetics grow angry. Unaware of the true identity of the intruder, they kindle a fire, chant mantras, and produce a series of magical weapons and animals from the flames, among them an axe and a deer, which they throw towards Śiva. Śiva, however, catches them one by one and overpowers them. At the end, he stands on the back of another malicious creature, the dwarf, and performs his famous dance.

The Pine Forest myth is a southern ‘remake’ of an old pan-Indian myth. The axe and the deer are therefore typically South Indian attributes of Śiva – they are held by other, typically South Indian manifestations of Śiva, such as the Somaskanda, but do not occur in the North – and, presumably, stress the importance of this myth in the South. On the other hand, it is also possible that the myth is only a nice way to explain the peculiar South Indian/Tamil iconography of the God, whose origins we may never know. It is a little like the question what was first: the hen or the egg…

Finally, the combination of the axe/deer and the moon: as all images of Śiva carry the moon, this combination is nothing special but rather something to be expected.

2. The article includes a fascinating report of the technical study of the Śiva image using neutron tomography. The Chandraśekhara image was subjected to this analysis a few years after the technical study of the famous Natarāja image, also in the KVVAK’s collections. The article describes the Chandraśekhara image as not necessarily finely modeled, yet of a high-quality bronze, with an individualistic face and elaborate ornaments. Particularly the tiger-claw pendant with metal inlay is exceptional. You write that the image may have been the product of a local workshop. What might this special pendant and its use of precious metal inlay tell us about the community that sponsored the image?

The discovery of a different material inside the pendant is already fascinating news. Such a discovery is one of a kind and, to my knowledge, there are no earlier occurrences of ornaments of Chola-period bronzes being made of another material. But to properly answer this question we must first be absolutely sure what material the pendant is made of. If it is mercury, then we could dare the hypothesis that the image was commissioned by, or for, someone practicing (or following) ayurvedic healing or alchemy. Which would make it an even more fascinating discovery. But to ascertain this, more research is necessary. Therefore, we hope to be able to do additional checks by means of gamma spectroscopy at PEARL, Reactor Institute, TU Delft, which should clear any doubts.

Fig. 2. Candraśekhara (back), copper alloy, h. 40 cm, Tamil Nadu, India, 11th century, Rijksmuseum, inv. no. AK-MAK-1291

Wij danken dr. Ślączka voor haar bereidheid om mee te werken aan dit interview.

Winactie Museum Prinsenhof Delft

2021-05-12T13:12:18Z

Maak kans op een thuisworkshop porselein schilderen

In de tentoonstelling Jingdezhen. 1000 jaar porselein in Museum Prinsenhof Delft staan prachtige voorwerpen met zeer gedetailleerde beschilderingen. Geïnspireerd door deze voorwerpen heeft het museum een ’thuisworkshop porselein schilderen’ ontwikkeld, waarbij u zelf met penseel en verf aan de slag kunt gaan.

Het pakket bevat onder andere oefentegels, twee porseleinen borden, speciale verf en penselen. Ook zitten er sjablonen bij van objecten uit de tentoonstelling. Conservator Suzanne Klüver geeft uitleg en tips in een bijbehorende YouTube videotutorial. En met een bijgeleverd wierookstokje, een gelukskoekje en speciale Spotify playlist haalt u even de Chinese sfeer uit Jingdezhen in huis. Het pakket is geschikt voor maximaal 2 personen.

Wilt u kans maken op een gratis thuisworkshop? Stuur dan voor 1 juni een mail met uw naam, lidnummer en adres naar info@kvvak.nl

Winnaars krijgen persoonlijk bericht in de eerste week van juni.

Informatie over de tentoonstelling vindt u op:

https://prinsenhof-delft.nl/ontdek-het-museum/tentoonstellingen/jingdezhen

KVVAK Kennersoog: Guanyin

2021-02-19T15:09:48Z

In deze aflevering van KVVAK Kennersoog vertelt conservator Ching-Ling Wang u over de Guanyin, een prachtig beeld uit de 13e eeuw en een van de meest favoriete godheden binnen het Boeddhisme in China. U kunt de film bekijken via onderstaande link:

https://youtu.be/Xs7N83uW4V0

Eerder uitgebrachte afleveringen zijn te bekijken via het tabblad “Bronnen” op de Homepagina van de site.

Aziatische Kunst Auteursinterview: 2021/1

2021-02-16T13:22:09Z

In het eerste nummer van Aziatische Kunst in 2021 schrijft dr. Isabella Nardi (PhD, SOAS, University of London) over vier bijzondere zogenaamde “Nathdwara paintings” in de collectie van het Rijksmuseum. De KVVAK was benieuwd naar dr. Nardis ervaringen in de Śrī Nāthjī tempel, de tempel die centraal staat in deze schilderingen, en naar het belang van het beeld van Śrī Nāthjī. Wij vroegen dr. Nardi ook naar de rol die fotografie speelt en naar hoe foto’s van de tempel, het beeld en pelgrims te vergelijken zijn met de schilderingen.

1. Dr. Nardi, in your upcoming article, you carefully study four Nathdwara paintings in the collection of the Rijksmuseum.The Rijksmuseum’s Nathdwara paintings from the late 19th and early 20th century are assumed to have been produced for pilgrims and devotees who visited the town of Nathdwara and the Śrī Nāthjī temple. They illustrate the celebration of different festivals at the temple as part of a tradition that is still carried on today. Can you tell us about your personal experience of a particular celebration at the temple?.

I have visited the temple three times. On the first two occasions I simply witnessed the regular seva, that is one of the daily rituals you often see depicted in the paintings. Last time I went, in March 2019, it was a very different experience. I happened to be there during the celebrations of Holi. After entering the temple with a big crowd of devotees, I walked through the Nij Mandir where, in fact, I was hardly able to see Śrī Nāthjī because I was pushed out of the hall by the multitude of people. At that point, I had no choice but to follow the crowds to another courtyard where, on a high platform, there were priests playing Holi. They were throwing red gulal both to an icon standing on the platform – I assume it was Navnītpriyjī but couldn’t go close enough – and to the ecstatic pilgrims. Soon after entering that congested space a big ball of red gulal hit my face. I remember I couldn’t breathe for a few seconds and then a very intense rose perfume pervaded my sense of smell. The priests mixed gulal with rose essence oil, which was a pleasing surprise. I will never forget that moment, I felt like I had truly experienced the temple as a devotee participating in the action and the excitement of the moment. Just imagine, I was like one of the spectators you see in Figure 1. Also notice that, while the head priest is allowed to take photographs in the temple premises, he is always careful to cover with a dot the icons in the photographs as a way to protect them.

2. Three of these beautiful watercolor paintings are depictions of a form of Krishna known as Śrī Nāthjī. You write that the Śrī Nāthjī image was seen, not as a man-made sculpture, but as a self-manifested icon. This icon was one in a series of nine such icons, collectively known as the “Nine Treasures”, but Śrī Nāthjī was by far the most important of these “Treasures”. Is there a particular reason for the exceptional popularity of Śrī Nāthjī compared to the other icons?

Yes, there is. While the primacy of Śrī Nāthjī is attested in sectarian literature (see for example the ‘Chronicle of the Manifestation of Śrī Nāthjī’), the icon’s current hierarchical position within the sect can only be explained with the rules of primogeniture and seniority of the Vallabha Sampradaya which were established after the death of Vitthalnath. I’ll try to explain in brief: when Vallabha died in 1531, the sect was entrusted to his son Vitthalnath and, with his death, the spiritual leadership passed to his seven sons who inherited the exclusive right to initiate new disciples. This subdivision of spiritual authority led to the establishment of seven lineages, each headed by a priest who is a male descendant of Vallabha and Vitthalnath. The head priests of the seven lineages are also the caretakers of one (or more) of the nine icons (navnidhis), which are considered repository of legitimacy and power. Vitthalnath’s eldest son received Śrī Nāthjī and also established the primacy of the first lineage based on seniority. The same lineage is also responsible for the small portable metal icon of Navnītpriyjī which is used in specific rituals like the Nanda Mahotsava explained in the article.

Figure 2. Two Gujarati Devotees Next to a White Marble Pavilion. Unknown artist or studio. Cut-and-pasted gelatin silver prints, opaque watercolor and gold on paper; c. 1930s. Image: 45.5 x 55.9 cm. Photo courtesy: Anil Relia Collection, Ahmedabad.

3. I understand that in your research of visual images from Nathdwara, you will also be looking at photographs. Could you tell us a little bit more about the photographs and how they differ from the paintings with regard to both usage and the subjects depicted?

At the end of the nineteenth century, Nathdwara witnessed a great deal of artistic experimentation both in terms of iconography and technique. This is when photography started to play an increasingly important role, something that I have elucidated in Portraits of Devotion (Mapin 2019).

This experimentation was in part due to a redefinition of patronage. While for many years painting at Nathdwara served the temple priests, royalty and wealthy devotees, now also regular pilgrims commissioned paintings and wanted their portraits in them. While skilled artists like Ghasiram were known for painting true to life portraits, the camera offered an even faster and effective way to produce them.

Traditional painters arranged their studios so that they could take photographs of the devotees but, at this time, photography was not used in a straightforward way, it was subverted to please a specific audience of pilgrims. In fact, one of the most interesting innovations was the production of images in a mixed media technique, such as figure 2. This features a depiction of Śrī Nāthjī next to a priest in the traditional Nathdwara painting style, and the portrait of the commissioners in a “photographic” style. This was achieved by gluing their photographs to the surface of the painting, skillfully retouching their face with pigments. The result is quite interesting, mixing traditional painting and photographic aesthetics.

Archival evidence shows that by the mid-twentieth century, photography became even more popular. Figure 3 is a classic example: it is a black and white photograph capturing a family of devotees posing next to a painted image of Śrī Nāthjī in a studio. The work was lightly tinted to add some details to a work that was otherwise considered flat and unattractive by its commissioners.

These works were hung on the walls of private houses where they become mementos of a pilgrimage to Nathdwara. Today they are increasingly becoming popular with art dealers who procure them in old havelis to sell them in the art market.

Figure 3. Studio photograph of devotees posing next to a painted icon of Śrī Nāthjī. Unknown photographer or studio. Watercolor on gelatin silver print; dated 30 August 1971. Photograph with mount: 34.8 x 45 cm. Photo courtesy: Anil Relia Collection, Ahmedabad.

The KVVAK would like to thank dr. Nardi for her participation in this interview.

OCS Online Lezing op 9 februari: The Grandidier Collection and Sir Percival David

2021-02-05T17:24:06Z

The Oriental Ceramic Society nodigt u van harte uit voor het bijwonen van de online lezing “The Grandidier Collection and Sir Percival David: Rediscoveries” door Lucie Chopard (l’Ėcole Pratique des Hautes Études, Paris).

De lezing vindt plaats op dinsdag 9 februari om 18:00 BST

U kunt de lezing bijwonen via de volgende link (aanmelden is niet noodzakelijk):

http://tinyurl.com/1n5ww6e8

KVVAK Kennersoog: Geschiedenis van de vereniging

2021-01-25T15:04:32Z

In januari 2021 brengen wij u de vierde film in de reeks KVVAK Kennersoog. In deze film vertelt vicevoorzitter Renée Steenbergen u over de vroege vereniging en haar grondleggers. Ook komen de eerste tentoonstellingen en enkele topstukken uit de collectie aan bod. U kunt de film bekijken via onderstaande link:

https://youtu.be/-mmvnNvcZFE

Eerder uitgebrachte afleveringen zijn te bekijken via het tabblad “Bronnen” op de Homepagina van de site.